କିଛି କଥା, କିଛି ବ୍ୟଥା

କଲେଜର ବୟେଜ୍ କମନ୍ ରୁମ୍। ଝରକାପାଖ ଟେବୁଲଉପରେ ତିନିଜଣ ସାଙ୍ଗ ‐ ପଖାଳଖିଆ, ଅକାଳ ଆଉ ମାଢୁୱାଳି (“ମାରୱାଡି”ର ଅପଭ୍ରଂଶ! ଗୁଇନ୍ଦାଙ୍କ ଆଖିରେ ଧୂଳି ଦବାପାଇଁ ମାରୱାଡିର ପ୍ରକୃତ ନାଁ ଗୁପ୍ତ ରଖା ଯାଇଛି।)। ସାମନାରେ ମେନ୍ ରାସ୍ତା, ଟିକେ ଆଗକୁ ଯାଇ ବାଁପଟକୁ ମୋଡି ଗଲେ କଲେଜର ସବୁଠାରୁ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସ୍ଥାନ ‐ ଗାର୍ଲ୍ସ୍ କମନ୍ ରୁମ୍!

ଜନ୍ମରୁ ନୁଙ୍ଗୁରା ପଖାଳଖିଆ ଅନେଇ ରହିଥାଏ ରାସ୍ତା ଉପରକୁ। ଅକାଳର ଧ୍ୟାନ ପାଖ ଟେବୁଲରେ ଖାତାଦ୍ୱାରା ଖେଳା ଯାଉଥିବା ଟି.ଟି. ମ୍ୟାଚ୍ ଉପରେ। ମାଢୁୱାଳି ଆଗାଥା କ୍ରିଷ୍ଟି ବହିର ପ୍ଲଟ୍ ଭିତରେ ମଗ୍ନ।

ପଖାଳଖିଆ (ହଠାତ୍): ବେ, ଦେଖ ବେ ଇଆଡେ।

ଅକାଳ: କଣ ହେଲା? କୋଉଠି?

(ସାମନା ରାସ୍ତାଉପରେ ସେତେବେଳେ ଜଣେ ତରୁଣୀ ତାଙ୍କ ବାନ୍ଧବୀଙ୍କ ସାଙ୍ଗେ ଚାଲୁଥାନ୍ତି।)

ପଖାଳଖିଆ: ପୁରା ମାଧୁରୀ ଦୀକ୍ଷିତ ଭଳିଆ ଚୁଟି। ଆହାଃ! କଣ ହଂସ ଭଳିଆ ଚାଲୁଛି।

ଅକାଳ: ସକାଳୁ ସକାଳୁ ଗାଧେଇକି କଲେଜ ଆସିଛି ବୋଧେ!

ପଖାଳଖିଆ (ରାଗିଯାଇ): ୟୁସଲେସ୍! ସବୁ କଣ ତୋ ଭଳିଆ ଅଗାଧୁ? ଶଃ!

ଅକାଳ: ହଉ, ତୋ ଧାରା ବିବରଣୀ କାହିଁକି ବନ୍ଦ କଲୁ?

ପଖାଳ: ହସିଲା ବେଳକୁ ପୁରା ଜୁହୀ ଚାୱଲା ବେ! ଆଉ ଦେଖ, ଏଇ ଯୋଉ ବବ୍ କଟ୍ ଚୁଟିଟା ଭାରି ମାନୁନି ୟାକୁ?

ଅକାଳ (ମାଢୁୱାଳିକୁ ଚୁପଚାପ ବସି ଥିବାର ଦେଖି): ବେ ମାଢୁୱାଳି! ୟେ ପଖାଳର ଧାରାବିବରଣୀ ଉପରେ କିଛି ବିଶେଷ ଟିପ୍ପଣୀ ଦେ।

ମାଢୁୱାଳି (ଦୀର୍ଘଶ୍ୱାସ ନେଇ): ପଖାଳ ସତ କହୁଛି। ସେ ତରୁଣୀଜଣକ ପ୍ରକତରେ ବହୁତ ସୁନ୍ଦରୀ। ଠିକ୍ ତା ମା’ପରି।

ଅକାଳ ଓ ପଖାଳ (ଏକା ସାଙ୍ଗରେ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟାନ୍ୱିତ ହେଇ): ମାଢୁୱାଳି, ଶଃ ତୁ ତା ମା’କୁ କେମିତି ଜାଣିଲୁ?

ମାଢୁୱାଳି: କାରଣ ତା ମା’ ମୋର ମାଉସୀ ଆଉ ସେ ତରୁଣୀ ମୋ ମାଉସୀଝିଅ ଭଉଣୀ।

ଘଟଣାର ପ୍ରାୟ ମାସେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ପଖାଳଖିଆ ମାଢୁୱାଳିକୁ ମୁହଁ ଦେଖେଇ ପାରିଲା ନାହିଁ।

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s